Farmacotherapeutische categorie:
Geneesmiddelen gebruikt bij erectiestoornissen (ATC-Code G04B E).
Tadalafil (de werkzame stof van Cialis) is een selectieve, reversibele remmer van cyclisch guanosine monofosfaat (cGMP)-specifieke fosfodiësterase type 5 (PDE5). Wanneer door seksuele stimulatie lokaal stikstofmonoxide wordt vrijgegeven, veroorzaakt inhibitie van PDE5 door tadalafil een verhoogde cGMP spiegel in de corpus cavernosum. Dit resulteert in relaxatie van glad spierweefsel en instroom van bloed in de weefsels van de penis waardoor een erectie wordt verkregen. Tadalafil heeft geen effect bij afwezigheid van een seksuele stimulus.
In vitro studies hebben laten zien dat tadalafil een selectieve remmer is van PDE5. PDE5 is een enzym dat wordt aangetroffen in het gladde spierweefsel van het corpus cavernosum, in het vasculaire en viscerale gladde spierweefsel, skeletspieren, bloedplaatjes, nier, long en cerebellum. Het effect van tadalafil is krachtiger voor PDE5 dan voor de andere fosfodiësterasen. Tadalafil is > 10.000 maal potenter voor PDE5 dan voor PDE1, PDE2, en PDE4, enzymen die worden aangetroffen in het hart, hersenen, bloedvaten, lever, en andere organen. Tadalafil is > 10.000 maal potenter voor PDE5 dan voor PDE3, een enzym dat wordt aangetroffen in het hart en de bloedvaten. Deze selectiviteit voor PDE5 boven die van PDE3 is belangrijk omdat PDE3 een enzym is dat betrokken is bij de contractiliteit van het hart. Bovendien is tadalafil ongeveer 700 maal potenter dan voor PDE6, een enzym dat wordt aangetroffen in de retina en dat verantwoordelijk is voor de fototransductie. Tadalafil is ook > 10.000 maal potenter voor PDE5 dan voor PDE7 tot en met PDE10.
In twee klinische studies werd bij 571 patiënten, in hun thuis situatie, de respons periode vastgesteld van CIALIS. CIALIS liet ten opzichte van placebo een significante verbetering zien van de erectiele functie en het vermogen om een succesvolle seksuele gemeenschap te hebben tot 24 uur na de dosering, evenals het vermogen van de patiënt om een erectie te verkrijgen en te behouden voor een succesvolle seksuele gemeenschap vanaf 16 minuten na dosering. Gegevens uit dagboeken die in de klinische studies werden verzameld via Sexual Encounter Profile (SEP) ondersteunen deze response periode en een statistisch significant groter aandeel geslaagde pogingen tot geslachtsgemeenschap bij behandeling met tadalafil, vergeleken met behandeling met placebo tot aan en gedurende de periode van 12 tot 14 uur volgend op de toediening. In deze studies waren de patiënten vrij om het tijdsinterval te bepalen tussen het moment van toediening en het tijdstip van de seksuele gemeenschap.
CIALIS gaf na toediening bij gezonde individuen ten opzichte van placebo geen significant verschil in systolische en diastolische bloeddruk bij achteroverliggende houding(gemiddelde maximale afname van respectievelijk 1,6/ 0,8 mm Hg), systolische en diastolische bloeddruk bij staande houding (gemiddelde maximale afname van respectievelijk 0,2/ 4,6 mm Hg) en geen significante verandering in de hartslag.
In een studie waarbij het effect van tadalafil op het gezichtsvermogen werd onderzocht, werd geen verslechtering van kleurdiscriminatie (blauw/groen) gedetecteerd, gebruik makend van de Farnsworth-Munsell 100 kleurschakerings-test. Deze bevinding is verenigbaar met de lage affiniteit van tadalafil voor PDE6 vergeleken met PDE5. In alle klinische studies zijn zeer zelden gevallen van veranderingen in kleurdiscriminatie gemeld (<0,1%).
Er zijn twee studies uitgevoerd bij mannen om het mogelijke effect op de spermatogenese te bepalen van 10 mg en 20 mg CIALIS dagelijks gedurende 6 maanden toegediend. De resultaten van deze studies laten geen verschil met placebo zien met betrekking tot het gedeelte van de mannen die een afname hadden van 50% of meer in spermaconcentratie. Bovendien werden er, vergeleken met placebo, geen bijwerkingen waargenomen met betrekking tot de gemiddelde verandering in het aantal spermatozoa, spermatozomorfologie en spermatozomotiliteit bij beide doses. De resultaten van de studie met dagelijks 10 mg CIALIS gedurende 6 maanden, lieten echter een afname in de gemiddelde spermaconcentratie zien vergeleken met placebo. Dit effect werd niet gezien in de studie waarbij de hogere dosis, 20 mg, CIALIS dagelijks werd genomen gedurende 6 maanden. Bovendien was er, in vergelijking met placebo, noch bij 10 noch bij 20 mg CIALIS een effect op de gemiddelde concentratie testosteron, luteïniserend hormoon of follikel stimulerend hormoon. De effecten van langer durend dagelijks doseren zijn niet vastgesteld. Zie ook rubrieken 4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik en 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek.
In 16 klinische studies met 3250 patiënten is tadalafil in doses van 2 tot 100 mg onderzocht, inclusief patiënten met een verschillende ernst van hun erectiestoornis (licht, matig, ernstig), etiologie, leeftijd (range 21-86 jaar), en etnische afkomst. De meeste patiënten hadden tenminste sinds een periode van 1 jaar een erectiestoornis. In de primaire effectiviteitstudies van de algemene populaties, meldde 81% van de patiënten dat CIALIS een verbetering van hun erectie bewerkstelligde, in vergelijking met 35% voor placebo. Ook meldden patiënten met een erectiestoornis onafhankelijk van de ernst van de erectiestoornis een verbetering van hun erectie bij gebruik van CIALIS (respectievelijk 86%, 83% en 72% voor lichte, matige en ernstige erectiestoornis), in vergelijking met 45%, 42% en 19% bij gebruik van placebo. In de primaire effectiviteitstudies was 75% van de gemeenschappen succesvol bij de met CIALIS behandelde patiënten, in vergelijking met 32% bij placebo.