Odchudzanie to jednak coś więcej niż tylko jedzenie mniejszej ilości kalorii. Organizm ma swoje mechanizmy regulujące masę ciała. Hormony, stres i biologiczne adaptacje odgrywają w tym kluczową rolę. W tym artykule dowiesz się, dlaczego utrzymanie wagi po odchudzaniu bywa trudne i co to oznacza dla zdrowego podejścia do odchudzania.

- Nadwaga
Dlaczego odchudzanie czasami się nie udaje: hormony, stres i punkt nastawczy
Autor: Redakcja
Ostatnia zmiana:
Wiele osób stara się schudnąć, jedząc mniej, więcej się ruszając albo próbując nowej diety. Często korzysta się też z popularnych porad, takich jak picie zielonej herbaty czy stosowanie suplementów, z nadzieją na szybsze pozbycie się kilogramów. Czasami to działa, ale waga i tak wraca.
Odchudzanie to coś więcej niż ograniczanie jedzenia
Podstawy utraty wagi wydają się proste: kto spożywa mniej kalorii, niż spala, traci na wadze. Jednak badania pokazują, że organizm potrafi się dostosować, gdy masa ciała zaczyna spadać.
Kiedy chudniesz:
- zmniejsza się zużycie energii
- zmienia się równowaga hormonalna
- ciało dostosowuje spalanie tłuszczu
To również nazywa się adaptacją metaboliczną. Organizm stara się oszczędzać energię i utrzymać wcześniejszą wagę. To nie brak dyscypliny, ale biologiczny mechanizm obronny. Kiedy ciało biologicznie dostosowuje się do utraty wagi, proces ten może być bardziej skomplikowany niż tylko jedzenie mniej i więcej ruchu.
Rola punktu nastawczego: dlaczego organizm chce utrzymać wagę
Ciało ma mechanizmy, które dążą do utrzymania wagi w określonym zakresie. Ten koncept często nazywa się teorią setpoint.
Po utracie wagi mogą zachodzić różne procesy:
- hormon sytości leptyna spada
- hormon głodu grelina wzrasta
- metabolizm spoczynkowy się obniża
Badania pokazują, że te zmiany hormonalne mogą utrzymywać się przez dłuższy czas. W efekcie organizm wciąż wysyła sygnały nastawione na oszczędzanie energii i zwiększony apetyt. To może utrudniać dalsze chudnięcie lub utrzymanie nowej wagi.
W przypadku nadwagi lub otyłości procesy biologiczne mogą mieć większy wpływ na utrzymanie lub ponowne przybranie wagi, chociaż efekt ten różni się w zależności od osoby.
Hormony wpływające na wagę i apetyt
Masa ciała jest również regulowana przez współpracę hormonów.
Leptyna: sygnał sytości
Leptyna jest wytwarzana przez komórki tłuszczowe i przekazuje mózgowi informacje o ilości zgromadzonej energii. Kiedy poziom tkanki tłuszczowej się zmniejsza, spada również poziom leptyny. W efekcie możesz odczuwać większy głód, a zużycie energii może się obniżyć.
Ten mechanizm wyjaśnia, dlaczego po utracie wagi często czujesz się mniej syty niż wcześniej.
Grelina: hormon głodu
Grelina jest produkowana w żołądku i pobudza apetyt. Po utracie wagi poziom greliny może się zwiększyć, co utrudnia ograniczenie spożycia jedzenia. Ten efekt może utrzymywać się przez dłuższy czas.
Insulina a przechowywanie tłuszczu
Insulina odgrywa ważną rolę w procesie wchłaniania i przechowywania energii. Przy insulinooporności organizm gorzej reaguje na działanie insuliny. Częściej dotyczy to osób z nadwagą. Może to prowadzić do zmian w regulacji poziomu cukru we krwi i gospodarki energetycznej. W efekcie może wpływać na kontrolę masy ciała i utrudniać proces odchudzania, choć u każdej osoby przebiega to inaczej.
Stres i waga: jaki wpływ ma kortyzol?
Długotrwały stres może wpływać na wagę. Podczas stresu organizm wytwarza więcej kortyzolu. Hormon ten może:
- wpływać na apetyt
- zwiększać upodobanie do żywności wysokokalorycznej
- sprzyjać odkładaniu się tłuszczu w okolicach brzucha
Ponadto stres może pogarszać jakość snu. Słaby sen z kolei wpływa na leptynę i grelinę, co może prowadzić do wzrostu głodu i apetytu.
Zarządzanie stresem i odpowiednia ilość odpoczynku to ważne elementy zdrowego odchudzania.
Dlaczego waga często wraca po diecie
W praktyce wiele osób po zakończeniu ścisłej diety znowu przybiera na wadze. Tymczasowe diety często są trudne do utrzymania, szczególnie gdy bardzo różnią się od codziennych nawyków żywieniowych.
To wyjaśnia, dlaczego:
- Ścisłe diety często przynoszą tylko tymczasowe efekty.
- Stare nawyki żywieniowe mogą po jakimś czasie powrócić.
- Długotrwałe utrzymanie wagi może być trudne bez trwałych zmian.
Trwałe odchudzanie wymaga podejścia, które da się utrzymać na dłuższą metę, zamiast krótkiego, intensywnego okresu restrykcji.
Co to oznacza dla zdrowego odchudzania?
Zdrowe odchudzanie opiera się na podejściu, które uwzględnia fizjologię organizmu. Oznacza to między innymi:
- pożywienie, które daje uczucie sytości (na przykład produkty bogate w białko i błonnik)
- regularne spożywanie posiłków
- odpowiednia ilość snu
- zwracanie uwagi na poziom stresu
- trwałe zmiany w stylu życia zamiast drastycznych diet
Dla niektórych osób pomoc profesjonalisty może być odpowiednia, na przykład gdy zmiany stylu życia nie dają wystarczających rezultatów lub gdy otyłość wiąże się z ryzykiem dla zdrowia.
Rola nowoczesnych leków w utracie wagi
W ostatnich latach opracowano leki wpływające na hormonalną regulację apetytu. Leki GLP-1, takie jak semaglutyd lub tirzepatyd (na przykład Mounjaro), działają na sygnały związane z uczuciem sytości i głodu.
Te środki mogą:
- zmniejszenie uczucia głodu
- wzmocnienie uczucia sytości
- wsparcie w utracie wagi
Nie zastępują zdrowego stylu życia, ale w niektórych sytuacjach mogą być uzupełnieniem, gdy wcześniejsze próby nie dały wystarczających rezultatów.
Kiedy warto rozważyć szukanie pomocy?
Możesz pomyśleć o skorzystaniu z profesjonalnej pomocy, jeśli:
- tracisz na zmianie masy ciała, chudniesz i znowu tyjesz
- twój BMI jest podwyższony, a ryzyko dla zdrowia rośnie
- zmiany w stylu życia nie dają wystarczających efektów
- zauważasz, że proces staje się psychicznie obciążający
Wsparcie może być pomocne, gdy utrata wagi jest utrudniona przez procesy biologiczne, czynniki związane z stylem życia lub ich połączenie.
Wniosek
Chcesz wiedzieć, jakie są możliwości leczenia, jeśli mimo starań odchudzanie się nie udaje?
Źródła
https://richtlijnen.nhg.org/standaarden/obesitas
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/obesity-and-overweight
https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2032183
https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2206038
https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa1105816