Cukrzyca typu 2

Cukrzyca typu 2 powoduje objawy, które na początku mogą być mało wyraźne. Można ją rozpoznać po takich objawach jak:

• Nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu
• Problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne widzenie, pieczenie oczu lub podwójne widzenie
• Trudno gojące się rany
• Zmęczenie
• Często nawracające infekcje

Cukrzyca typu 2 może dotknąć każdego, ale niektóre osoby są bardziej narażone. Czynniki zwiększające ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 to:

• Nadwaga;
• Brak aktywności fizycznej;
• Palenie papierosów;
• Zaawansowany wiek;
• Predyspozycje genetyczne;
• Stosowanie niektórych leków;
• Niezdrowa dieta.

Im więcej czynników ryzyka, tym większe prawdopodobieństwo rozwoju choroby.

Przebieg choroby jest indywidualny dla każdego pacjenta. Leczenie trzeba dostosowywać każdego dnia do potrzeb. Czasami wystarczy zmiana stylu życia. Jeśli to nie wystarcza, konieczne jest leczenie farmakologiczne. Samodzielne monitorowanie poziomu cukru we krwi podczas stosowania insuliny pozwala lepiej zrozumieć, jak organizm reaguje na jedzenie, picie i aktywność fizyczną.

U osób z cukrzycą typu 2 często stosuje się doustne leki obniżające poziom glukozy we krwi w formie tabletek. Leki te stymulują trzustkę do produkcji większej ilości insuliny lub zwiększają wrażliwość narządów na działanie insuliny. Obie metody prowadzą do obniżenia poziomu cukru we krwi. Przykłady takich leków to:

• Metformina (znana również jako biguanidy)
• Pochodne sulfonylomocznika (np. gliklazyd)
• Inhibitory DPP-4 (np. sitagliptyna)
• Inhibitory SGLT2 (np. dapagliflozyna)
• Agoniści receptora GLP-1, stosowani przed rozpoczęciem terapii insulinowej.

Czasami osoby z cukrzycą typu 2 muszą również stosować insulinę w formie zastrzyków.

Leki stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 mogą powodować skutki uboczne, które zależą od konkretnego leku. Do najczęstszych skutków ubocznych należą nudności, wymioty lub biegunka. W przypadku przedawkowania lub niedostatecznego dawkowania mogą wystąpić następujące ryzyka lub skutki uboczne:

• Przedawkowanie może prowadzić do zbyt niskiego poziomu glukozy we krwi (hipoglikemii). Może to również wystąpić w przypadku dużego wysiłku fizycznego, zbyt małej ilości jedzenia, opóźnionego posiłku lub wstrzyknięcia insuliny w inne miejsce na ciele. Może to szczególnie dotyczyć stosowania insuliny lub tabletek, takich jak gliklazyd. Możliwe objawy to: ból głowy, drżenie i pocenie się, głód, drażliwość, bladość, zmęczenie i zawroty głowy. Jeśli hipoglikemia nie zostanie szybko opanowana, osoba może zemdleć.
• Niedostateczne dawkowanie może prowadzić do zbyt wysokiego poziomu glukozy we krwi (hiperglikemii). Objawia się to między innymi częstym oddawaniem moczu, nadmiernym pragnieniem, zmęczeniem. Jeśli hiperglikemia utrzymuje się zbyt długo, może prowadzić do uszkodzenia naczyń krwionośnych i nerwów.
• Czasami występuje alergia na insulinę lub inne składniki leków.
• Mogą pojawić się miejsca po wstrzyknięciach: twarde miejsca lub guzki na skórze. Nie należy wstrzykiwać insuliny w te same miejsca, ponieważ może to prowadzić do zbyt szybkiego wchłaniania insuliny, co skutkuje wahaniami poziomu glukozy we krwi. Te zmiany skórne zwykle znikają samoistnie, ale może to potrwać nawet rok.
• W pierwszych miesiącach leczenia może wystąpić pogorszenie widzenia. Oczy muszą się przyzwyczaić do zmieniającego się poziomu cukru we krwi. Zazwyczaj problem ten ustępuje samoistnie.

Zdrowy styl życia może pomóc w zapobieganiu cukrzycy typu 2, ale nie zawsze. Czasami przyczyną są na przykład predyspozycje genetyczne. Cukrzyca typu 2 występuje coraz częściej, a pewne nawyki życiowe mogą być tego przyczyną.

Możesz zrobić następujące rzeczy:

• Rzucić palenie; ryzyko cukrzycy typu 2 jest o około 30-40% większe u palaczy. Palenie powoduje szybszy wzrost poziomu cukru we krwi i zmniejsza wrażliwość organizmu na insulinę.
• Zdrowo się odżywiać: spożywać owoce, warzywa, produkty pełnoziarniste i ograniczać cukier.
• Regularnie się ruszać (codziennie co najmniej pół godziny): spacerować, jeździć na rowerze, korzystać ze schodów zamiast windy.
• Schudnąć w przypadku nadwagi: nadwaga sprawia, że organizm gorzej reaguje na insulinę. Nawet niewielka utrata masy ciała może wiele zmienić.
• Unikać stresu lub zarządzać stresem: stres ma bezpośredni wpływ na poziom cukru we krwi. Warto więc nauczyć się go kontrolować.
• Dbać o odpowiednią ilość snu: zła jakość snu sprawia, że organizm staje się mniej wrażliwy na insulinę.

Te wskazówki są również pomocne w przypadku już istniejącej diagnozy. Stabilizują poziom cukru we krwi. Stosowanie się do tych zaleceń może znacznie zmniejszyć ryzyko.

Dieta niskowęglowodanowa, regularna aktywność fizyczna i ogólnie zdrowy tryb życia zmniejszają ryzyko wystąpienia skutków ubocznych i powikłań. Zmniejsza się również prawdopodobieństwo konieczności stosowania leków, zawsze w porozumieniu z lekarzem i/lub dietetykiem.

Możesz zmniejszyć ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2, stosując się do wcześniej wymienionych wskazówek, takich jak utrata wagi w przypadku nadwagi i rzucenie palenia. Poziom glukozy wzrasta po spożyciu węglowodanów, takich jak ciastka, ziemniaki czy makaron. Jednak inne czynniki, takie jak silne emocje czy aktywność fizyczna, również mogą wpływać na wzrost poziomu glukozy. Staraj się uwzględniać te czynniki w swoim stylu życia.

https://www.diabetesfonds.nl/over-diabetes/dagelijks-leven/medicijnen-bij-diabetes

https://www.diabetes.nl/diabetes-type-2/over-diabetes-type-2/wat-is-diabetes-type-2

https://www.dvn.nl/diabetes/behandelingen/behandeling-diabetes-type-2/medicatie-diabetes-type-2