Online consult met een echte arts
Snelle en discrete hulp
Betrouwbaar & veilig
Gonorroe
Gonorroe

Gonorroe

 

Gonorroe is een seksueel overdraagbare aandoening, een soa. U kunt het oplopen door seks te hebben met iemand die al gonorroe heeft, maar ook via handen en bij oraal contact. Daarnaast is het mogelijk om van moeder op kind te besmetten bij een vaginale bevalling.

De gonorroe-bacterie kan de slijmvliezen van de vagina, de penis, de anus, de keel of de ogen besmetten en er is geen penetratie voor nodig. Gonorroe komt voor bij mannen en bij vrouwen, en is erg besmettelijk. Gelukkig is gonorroe goed te behandelen.

 

  • Wat is gonorroe?

     

    Gonorroe wordt veroorzaakt door de gonokok-bacterie Neisseria gonorroea. Deze bacterie leeft op het slijmvlies van de penis (plasbuis), vagina, anus of keel en veroorzaakt daar een infectie.

    Vrouwen kunnen gonorroe hebben en toch niets merken van klachten. Ook als u niet weet dat u gonorroe heeft en geen symptomen herkent, kunt u het toch doorgeven. Iedere vorm van seksueel contact kan tot besmetting leiden.

    Het is heel belangrijk om gonorroe te behandelen. De gevolgen van een gonorroebesmetting kunnen ernstig zijn. Wanneer het niet behandeld wordt, bestaat de kans dat de infectie verder het lichaam intrekt. Hierdoor kunnen nare complicaties ontstaan zoals eileiderontstekingen en onvruchtbaarheid bij vrouwen, vroeggeboorte bij zwangere vrouwen en bijbalontstekingen bij mannen.

    Zwangere vrouwen met gonorroe kunnen het overdragen aan hun baby. De baby kan dan bijvoorbeeld worden geboren met ontstoken ogen (conjunctivitis gonorrhoica). Onbehandeld kan dit leiden tot blindheid.

    Standaard wordt er tijdens een zwangerschap niet op gonorroe getest, tenzij de moeder aangeeft wisselende contacten te hebben gehad. Tijdens een behandeling voor gonorroe mag u overigens wel gewoon borstvoeding geven.

     

  • Welke vormen van gonorroe zijn er?

     

    Er is slechts één vorm van gonorroe. Afhankelijk van de plaats van besmetting kan de bacterie een infectie veroorzaken van:

    • de plasbuis;
    • de vagina en baarmoedermond;
    • de anus;
    • of de keel.

     

     

  • Kan ik zelf iets doen tegen gonorroe?

     

    U kunt een besmetting met gonorroe alleen voorkomen door veilig te vrijen. De enige behandeling tegen een bestaande besmetting met gonorroe is echter een antibioticakuur, en deze moet ten alle tijde afgemaakt worden.

     

  • Leefstijl veranderen

    Veilig vrijen is de beste manier om soa's te voorkomen. Het gaat erom contact tussen de slijmvliezen van de penis, vagina, anus en mond te vermijden.

    Enkele tips voor veilig vrijen zijn:

    • Tongzoenen en elkaar met de vingers bevredigen is over het algemeen veilig.
    • Zorg dat er geen bloed, sperma, voorvocht (vocht dat voor het klaarkomen uit de penis komt) of vaginaal vocht op het slijmvlies van de ander komt. Dat verhoogt de kans op overdracht van soa's.
    • Als u bijvoorbeeld met uw vingers eerst de vagina of het voorvocht van uw partner aanraakt, en daarna uw eigen vagina of andere slijmvliezen, dan kunt u al gonorroe overdragen.
    • Gebruik bij penis-vagina-seks en penis-anus-seks altijd steeds een nieuw condoom.
    • Als u tijdens het vrijen een dildo (of kunstpenis) uitwisselt doe er dan bij de wissel een nieuwe condoom omheen of gebruik ieder een eigen dildo.
    • Bij orale seks (contact tussen mond en geslachtsdelen: pijpen of beffen) geeft een condoom of een beflapje bescherming.
     
  • Bronvermelding

     

    Soaids Nederland (z.j.) Wat is Gonorroe, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.soaaids.nl/nl/soas/veel-voorkomende-soas/gonorroe

    Dam, A.P. van (augustus 2015), Gonorroe richtlijn, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://lci.rivm.nl/richtlijnen/gonorroe

    Gezondheidsnet (3 november 2015), Gonorroe wees er op tijd bij, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.gezondheidsnet.nl/seks-en-soas/gonorroe-wees-er-op-tijd-bij

    Soa Aids Nederland (z.j.), Waarom moet ik mijn (ex-)partner waarschuwen?, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://partnerwaarschuwing.nl/waarom-moet-ik-mijn-ex-partner-waarschuwen

    Nederlands Huisartsen Genootschap (z.j.), Ik heb Gonorroe, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.thuisarts.nl/gonorroe/ik-heb-gonorroe

    Nederlands Huisartsen Genootschap (z.j.), Gonorroe, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.apotheek.nl/klachten-ziektes/gonorroe#welke-medicijnen-worden-gebruikt-bij-gonorroe

     

  • Wat zijn de oorzaken van gonorroe?

     

    Tijdens onveilig vrijen kan een besmet persoon de bacterie op een ander overdragen. Bijvoorbeeld als het geïnfecteerde slijmvlies in aanraking komt met het slijmvlies van de penis, vagina, anus of keel.

    Dit betekent dat u ook tijdens orale seks (contact tussen besmette penis en mond) geïnfecteerd kunt raken. In dit geval een infectie van de keel. En na anale seks (contact tussen besmette penis en anus) is een infectie van de anus een risico.

    Gonorroe is echter niet overdraagbaar via bijvoorbeeld een toiletbril, handdoek of via zwemwater.

    Er bestaan geen vaccinaties tegen gonorroe, en de enige afdoende manier om te voorkomen dat u met gonorroe besmet raakt, is veilige seks.

    Het is belangrijk dat u, als de diagnose gonorroe gesteld is, voormalige bedpartners inlicht. Dit kan tegenwoordig ook anoniem, via www.partnerwaarschuwing.nl, een website van de gezamenlijke GGD’en in Nederland.

    Overleg met de arts of verpleegkundige over welke periode u moet waarschuwen. Meestal gaat het maximaal om de sekspartners van de laatste 6 maanden. Dit is mede afhankelijk van of u klachten hebt.

     

  • Hoe kunt u gonorroe herkennen?

     

    Er is een groot verschil tussen de klachten bij vrouwen en bij mannen. Vrouwen merken vaak weinig of niets van gonorroe, terwijl mannen juist wel duidelijke klachten hebben. Om die reden wordt gonorroe bij mannen in de volksmond vaak een druiper genoemd.

    Vrij kort nadat u de gonokok-bacterie hebt opgelopen, kunt u de eerste klachten al opmerken. Let wel: ook als u geen klachten heeft, bent u besmettelijk en kunt u de bacteriën toch doorgeven.

    Klachten bij vrouwen:

    • een toename van vaginale afscheiding, die stinkt en pus-achtig kan zijn;
    • bloedverlies terwijl u niet ongesteld bent;
    • pijn of irritatie bij het plassen;
    • irritatie of jeuk rond de anus;
    • slijmerige of pusachtige afscheiding bij de ontlasting;
    • keelontsteking of opgezette klieren in de hals;
    • andere ontstekingen in het lichaam.

     

    Klachten bij mannen:

    • een 'druiper': veel pus-achtige afscheiding, die geel of groen van kleur is, uit de plasbuis;
    • pijn of irritatie bij het plassen;
    • irritatie of jeuk bij het plassen;
    • slijmerige of pusachtige afscheiding bij de ontlasting;
    • keelontsteking of opgezette klieren in de hals;
    • andere ontstekingen in het lichaam.

     

    De symptomen van gonorroe lijken op die van chlamydia, een blaasontsteking of andere vaginale infecties. Daarom is het belangrijk om direct naar de huisarts te gaan. De arts kan via testen de juiste diagnose stellen en zorgen dat u een passende behandeling krijgt. Snelle behandeling is belangrijk om complicaties te voorkomen.

    Testmogelijkheden om gonorroe aan te tonen zijn:

    • Een urinetest. In de eerste urine die naar buiten komt, zitten de meeste bacteriën. Daarom moet met name het eerste beetje urine opgevangen worden voor het urineonderzoek. We noemen dat eerste-straalsurine.
    • Onderzoek van afscheiding uit de vagina, plasbuis, keel of anus. Dit kan de huisarts met een wattenstaafje bij u afnemen. We noemen dit een swab. U kunt dit eventueel ook zelf doen.
    • Een zelftest. Wil of kunt u niet naar een huisarts of een GGD gaan, dan kan een soa-zelftest een alternatief zijn. Via internet zijn er allerlei thuistesten te koop. Er zitten veel nadelen aan: u krijgt geen consult van een arts en bent soms veel geld kwijt. Ook zijn veel zelftesten onbetrouwbaar.

     

  • Wat zijn de behandelingen?

    Gonorroe is goed te behandelen met antibiotica. Mochten de klachten daarmee niet weggaan, dan moet u direct terug naar de dokter. Het kan zijn dat de bacteriën ongevoelig zijn voor het gebruikte medicijn. Dit komt in Nederland nog nauwelijks voor, in het buitenland meer.

    Let op: een antibioticabehandeling moet áltijd afgemaakt worden, om resistentie van bacteriën te voorkomen.

    Hieronder staat een lijstje van de soorten antibiotica die bij gonorroe worden ingezet.

    • Chinolon-antibiotica, deze wordt meestal als eendaagse kuur voorgeschreven. Voorbeelden zijn ciprofloxacine en ofloxacine.
    • Tetracycline-antibiotica, bijvoorbeeld doxycycline en minocycline.
    • Macrolide-antibiotica, bijvoorbeeld azitromycine.
    • Antibiotica van het sulfonamide-type. Hier wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van trimethoprim in combinatie met sulfamethoxazol.
    • Cefalosporine-antibiotica. Bijvoorbeeld ceftriaxon.
    • Penicilline-antibiotica. In sommige gevallen schrijven artsen amoxicilline voor, maar alleen als ze er zeker van zijn dat de bacterie gevoelig is voor dit antibioticum.
  • Bijkomende risico’s en bijwerkingen

     

    De gevolgen van een niet-behandelde gonorroebesmetting kunnen ernstig zijn. De infectie kan verder het lichaam intrekken en dat kan verstrekkende gevolgen hebben. Zoals eileiderontstekingen en onvruchtbaarheid bij vrouwen, vroeggeboorte bij zwangere vrouwen en bijbalontstekingen bij mannen.

    Bij zwangere vrouwen met gonorroe kan de baby worden geboren met ontstoken ogen (conjunctivitis gonorrhoica). Onbehandeld kan dit leiden tot blindheid.

    Contra-indicaties van antibiotica kunnen zijn:

    • aangetoonde ernstige allergie voor cefalosporines of anafylactische reactie op penicilline;
    • aangetoonde ernstige allergie voor lidocaïne.

     

    Mochten na behandeling met antibiotica de klachten niet verdwijnen, dan raden wij aan om direct een nieuwe afspraak met de arts te maken. Het is mogelijk dat de bacterie resistent is tegen de voorgeschreven antibiotica en dan moet er een andere keuze gemaakt worden.

     

  • Wat is gonorroe?

     

    Gonorroe wordt veroorzaakt door de gonokok-bacterie Neisseria gonorroea. Deze bacterie leeft op het slijmvlies van de penis (plasbuis), vagina, anus of keel en veroorzaakt daar een infectie.

    Vrouwen kunnen gonorroe hebben en toch niets merken van klachten. Ook als u niet weet dat u gonorroe heeft en geen symptomen herkent, kunt u het toch doorgeven. Iedere vorm van seksueel contact kan tot besmetting leiden.

    Het is heel belangrijk om gonorroe te behandelen. De gevolgen van een gonorroebesmetting kunnen ernstig zijn. Wanneer het niet behandeld wordt, bestaat de kans dat de infectie verder het lichaam intrekt. Hierdoor kunnen nare complicaties ontstaan zoals eileiderontstekingen en onvruchtbaarheid bij vrouwen, vroeggeboorte bij zwangere vrouwen en bijbalontstekingen bij mannen.

    Zwangere vrouwen met gonorroe kunnen het overdragen aan hun baby. De baby kan dan bijvoorbeeld worden geboren met ontstoken ogen (conjunctivitis gonorrhoica). Onbehandeld kan dit leiden tot blindheid.

    Standaard wordt er tijdens een zwangerschap niet op gonorroe getest, tenzij de moeder aangeeft wisselende contacten te hebben gehad. Tijdens een behandeling voor gonorroe mag u overigens wel gewoon borstvoeding geven.

     

  • Wat zijn de oorzaken van gonorroe?

     

    Tijdens onveilig vrijen kan een besmet persoon de bacterie op een ander overdragen. Bijvoorbeeld als het geïnfecteerde slijmvlies in aanraking komt met het slijmvlies van de penis, vagina, anus of keel.

    Dit betekent dat u ook tijdens orale seks (contact tussen besmette penis en mond) geïnfecteerd kunt raken. In dit geval een infectie van de keel. En na anale seks (contact tussen besmette penis en anus) is een infectie van de anus een risico.

    Gonorroe is echter niet overdraagbaar via bijvoorbeeld een toiletbril, handdoek of via zwemwater.

    Er bestaan geen vaccinaties tegen gonorroe, en de enige afdoende manier om te voorkomen dat u met gonorroe besmet raakt, is veilige seks.

    Het is belangrijk dat u, als de diagnose gonorroe gesteld is, voormalige bedpartners inlicht. Dit kan tegenwoordig ook anoniem, via www.partnerwaarschuwing.nl, een website van de gezamenlijke GGD’en in Nederland.

    Overleg met de arts of verpleegkundige over welke periode u moet waarschuwen. Meestal gaat het maximaal om de sekspartners van de laatste 6 maanden. Dit is mede afhankelijk van of u klachten hebt.

     

  • Welke vormen van gonorroe zijn er?

     

    Er is slechts één vorm van gonorroe. Afhankelijk van de plaats van besmetting kan de bacterie een infectie veroorzaken van:

    • de plasbuis;
    • de vagina en baarmoedermond;
    • de anus;
    • of de keel.

     

     

  • Hoe kunt u gonorroe herkennen?

     

    Er is een groot verschil tussen de klachten bij vrouwen en bij mannen. Vrouwen merken vaak weinig of niets van gonorroe, terwijl mannen juist wel duidelijke klachten hebben. Om die reden wordt gonorroe bij mannen in de volksmond vaak een druiper genoemd.

    Vrij kort nadat u de gonokok-bacterie hebt opgelopen, kunt u de eerste klachten al opmerken. Let wel: ook als u geen klachten heeft, bent u besmettelijk en kunt u de bacteriën toch doorgeven.

    Klachten bij vrouwen:

    • een toename van vaginale afscheiding, die stinkt en pus-achtig kan zijn;
    • bloedverlies terwijl u niet ongesteld bent;
    • pijn of irritatie bij het plassen;
    • irritatie of jeuk rond de anus;
    • slijmerige of pusachtige afscheiding bij de ontlasting;
    • keelontsteking of opgezette klieren in de hals;
    • andere ontstekingen in het lichaam.

     

    Klachten bij mannen:

    • een 'druiper': veel pus-achtige afscheiding, die geel of groen van kleur is, uit de plasbuis;
    • pijn of irritatie bij het plassen;
    • irritatie of jeuk bij het plassen;
    • slijmerige of pusachtige afscheiding bij de ontlasting;
    • keelontsteking of opgezette klieren in de hals;
    • andere ontstekingen in het lichaam.

     

    De symptomen van gonorroe lijken op die van chlamydia, een blaasontsteking of andere vaginale infecties. Daarom is het belangrijk om direct naar de huisarts te gaan. De arts kan via testen de juiste diagnose stellen en zorgen dat u een passende behandeling krijgt. Snelle behandeling is belangrijk om complicaties te voorkomen.

    Testmogelijkheden om gonorroe aan te tonen zijn:

    • Een urinetest. In de eerste urine die naar buiten komt, zitten de meeste bacteriën. Daarom moet met name het eerste beetje urine opgevangen worden voor het urineonderzoek. We noemen dat eerste-straalsurine.
    • Onderzoek van afscheiding uit de vagina, plasbuis, keel of anus. Dit kan de huisarts met een wattenstaafje bij u afnemen. We noemen dit een swab. U kunt dit eventueel ook zelf doen.
    • Een zelftest. Wil of kunt u niet naar een huisarts of een GGD gaan, dan kan een soa-zelftest een alternatief zijn. Via internet zijn er allerlei thuistesten te koop. Er zitten veel nadelen aan: u krijgt geen consult van een arts en bent soms veel geld kwijt. Ook zijn veel zelftesten onbetrouwbaar.

     

  • Kan ik zelf iets doen tegen gonorroe?

     

    U kunt een besmetting met gonorroe alleen voorkomen door veilig te vrijen. De enige behandeling tegen een bestaande besmetting met gonorroe is echter een antibioticakuur, en deze moet ten alle tijde afgemaakt worden.

     

  • Wat zijn de behandelingen?

    Gonorroe is goed te behandelen met antibiotica. Mochten de klachten daarmee niet weggaan, dan moet u direct terug naar de dokter. Het kan zijn dat de bacteriën ongevoelig zijn voor het gebruikte medicijn. Dit komt in Nederland nog nauwelijks voor, in het buitenland meer.

    Let op: een antibioticabehandeling moet áltijd afgemaakt worden, om resistentie van bacteriën te voorkomen.

    Hieronder staat een lijstje van de soorten antibiotica die bij gonorroe worden ingezet.

    • Chinolon-antibiotica, deze wordt meestal als eendaagse kuur voorgeschreven. Voorbeelden zijn ciprofloxacine en ofloxacine.
    • Tetracycline-antibiotica, bijvoorbeeld doxycycline en minocycline.
    • Macrolide-antibiotica, bijvoorbeeld azitromycine.
    • Antibiotica van het sulfonamide-type. Hier wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van trimethoprim in combinatie met sulfamethoxazol.
    • Cefalosporine-antibiotica. Bijvoorbeeld ceftriaxon.
    • Penicilline-antibiotica. In sommige gevallen schrijven artsen amoxicilline voor, maar alleen als ze er zeker van zijn dat de bacterie gevoelig is voor dit antibioticum.
  • Leefstijl veranderen

    Veilig vrijen is de beste manier om soa's te voorkomen. Het gaat erom contact tussen de slijmvliezen van de penis, vagina, anus en mond te vermijden.

    Enkele tips voor veilig vrijen zijn:

    • Tongzoenen en elkaar met de vingers bevredigen is over het algemeen veilig.
    • Zorg dat er geen bloed, sperma, voorvocht (vocht dat voor het klaarkomen uit de penis komt) of vaginaal vocht op het slijmvlies van de ander komt. Dat verhoogt de kans op overdracht van soa's.
    • Als u bijvoorbeeld met uw vingers eerst de vagina of het voorvocht van uw partner aanraakt, en daarna uw eigen vagina of andere slijmvliezen, dan kunt u al gonorroe overdragen.
    • Gebruik bij penis-vagina-seks en penis-anus-seks altijd steeds een nieuw condoom.
    • Als u tijdens het vrijen een dildo (of kunstpenis) uitwisselt doe er dan bij de wissel een nieuwe condoom omheen of gebruik ieder een eigen dildo.
    • Bij orale seks (contact tussen mond en geslachtsdelen: pijpen of beffen) geeft een condoom of een beflapje bescherming.
     
  • Bijkomende risico’s en bijwerkingen

     

    De gevolgen van een niet-behandelde gonorroebesmetting kunnen ernstig zijn. De infectie kan verder het lichaam intrekken en dat kan verstrekkende gevolgen hebben. Zoals eileiderontstekingen en onvruchtbaarheid bij vrouwen, vroeggeboorte bij zwangere vrouwen en bijbalontstekingen bij mannen.

    Bij zwangere vrouwen met gonorroe kan de baby worden geboren met ontstoken ogen (conjunctivitis gonorrhoica). Onbehandeld kan dit leiden tot blindheid.

    Contra-indicaties van antibiotica kunnen zijn:

    • aangetoonde ernstige allergie voor cefalosporines of anafylactische reactie op penicilline;
    • aangetoonde ernstige allergie voor lidocaïne.

     

    Mochten na behandeling met antibiotica de klachten niet verdwijnen, dan raden wij aan om direct een nieuwe afspraak met de arts te maken. Het is mogelijk dat de bacterie resistent is tegen de voorgeschreven antibiotica en dan moet er een andere keuze gemaakt worden.

     

  • Bronvermelding

     

    Soaids Nederland (z.j.) Wat is Gonorroe, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.soaaids.nl/nl/soas/veel-voorkomende-soas/gonorroe

    Dam, A.P. van (augustus 2015), Gonorroe richtlijn, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://lci.rivm.nl/richtlijnen/gonorroe

    Gezondheidsnet (3 november 2015), Gonorroe wees er op tijd bij, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.gezondheidsnet.nl/seks-en-soas/gonorroe-wees-er-op-tijd-bij

    Soa Aids Nederland (z.j.), Waarom moet ik mijn (ex-)partner waarschuwen?, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://partnerwaarschuwing.nl/waarom-moet-ik-mijn-ex-partner-waarschuwen

    Nederlands Huisartsen Genootschap (z.j.), Ik heb Gonorroe, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.thuisarts.nl/gonorroe/ik-heb-gonorroe

    Nederlands Huisartsen Genootschap (z.j.), Gonorroe, geraadpleegd op 24 november 2018, op https://www.apotheek.nl/klachten-ziektes/gonorroe#welke-medicijnen-worden-gebruikt-bij-gonorroe